دیوان شمس غزل ۳۶۶ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۶۶

  1. هر موج که می‌زند دل از خون آن دل نبود مگر که دریاست

G366:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 دود دل ما نشان سوداست·وان دود که از دلست پیداست
  2. 2 هر موج که می‌زند دل از خون·آن دل نبود مگر که دریاست
  3. 3 بیگانه شدند آشنایان·دل نیز به دشمنی چه برخاست
  4. 4 هر سوی که عشق رخت بنهاد·هر جا که ملامت‌ست آن جاست
  5. 5 ما نگریزیم از این ملامت·زیرا که قدیم خانه ماست
  6. 6 در عشق حسد برند شاهان·زان روی که عشق شمع دل‌هاست
  7. 7 پا بر سر چرخ هفتمین نه·کاین عشق به حجره‌های بالاست
  8. 8 هشیار مباش زان که هشیار·در مجلس عشق سخت رسواست
  9. 9 میری مطلب که میر مجلس·گر چشم ببسته‌ست بیناست
  10. 10 این عشق هنوز زیر چادر·این گرد سیاه بین که برخاست
  11. 11 هر چند که زیر هفت پرده‌ست·پیداست که سخت خوب و زیباست
  12. 12 شب خیز کنید ای حریفان·شمعست و شراب و یار تنهاست

ganjoor: sh366 · public domain