دیوان شمس غزل ۳۶۹ بیت ۸ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۶۹

  1. او بود رسول خویش و مرسل کان لهجه از آن شهریاریست

G369:8

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 در شهر شما یکی نگاریست·کز وی دل و عقل بی‌قراریست
  2. 2 هر نفسی را از او نصیبیست·هر باغی را از او بهاریست
  3. 3 در هر کویی از او فغانیست·در هر راهی از او غباریست
  4. 4 در هر گوشی از او سماعیست·هر چشم از او در اعتباریست
  5. 5 در کار شوید ای حریفان·کاین جا ما را عظیم کاریست
  6. 6 پنهان یاری به گوش من گفت·کاین جا پنهان لطیف یاریست
  7. 7 او بد که به این طریق می‌گفت·کز تعبیه‌هاش دل نزاریست
  8. 8 او بود رسول خویش و مرسل·کان لهجه از آن شهریاریست
  9. 9 نوحست و امان غرقگانست·روحست و نهان و آشکاریست
  10. 10 گرد ترشان مگرد زین پس·چون پهلوی تو شکرنثاریست
  11. 11 گرد شکران طبع کم گرد·کان شهوت نیز برگذاریست
  12. 12 این جا شکریست بی‌نهایت·این جا سر وقت پایداریست
  13. 13 خاموش کن ای دل و مپندار·کو را حدیست یا کناریست

ganjoor: sh369 · public domain