دیوان شمس غزل ۴۱۷ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۷

  1. چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسب دخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزاست

G417:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست·چونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست
  2. 2 چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسب·دخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزاست
  3. 3 خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب·هر که را هست زهی بخت ندانم که که راست

ganjoor: sh417 · public domain