دیوان شمس› غزل ۴۳۰› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۳۰
- من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوست دَر میانِ جانِ شیرینِ منست
G430:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 گُم شدن در گُم شدن دینِ منست·نیستی در هست آیینِ منست
- 2 تا پیاده میروم دَر کویِ دوست·سبزْ خِنگِ چرخ دَر زینِ منست
- 3 چون به یک دَم صَد جهان واپَس کنم·بنگرم، گامِ نَخُستینِ منست
- 4 من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوست·دَر میانِ جانِ شیرینِ منست
- 5 شمسِ تبریزی که فَخرِ اولیاست·«سینِ» دَندانهاش «یاسینِ» منست
ganjoor: sh430 · public domain