دیوان شمس› غزل ۴۷۷› بیت ۶ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۷۷
- حیاتهای حیات آفرین بود آن جا از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست
G477:6
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 ز آفتاب سعادت مرا شراباتست·که ذرههای تنم حلقه خراباتست
- 2 صلای چهره خورشید ما که فردوسست·صلای سایه زلفین او که جناتست
- 3 به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود·که آسمان و زمین مست آن مراعاتست
- 4 ز هست و نیست برونست تختگاه ملک·هزار ساله از آن سوی نفی و اثباتست
- 5 هزار در ز صفا اندرون دل بازست·شتاب کن که ز تأخیرها بس آفاتست
- 6 حیاتهای حیات آفرین بود آن جا·از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست
- 7 ز نردبان درون هر نفس به معراجند·پیالههای پر از خون نگر که آیاتست
- 8 در آن هوا که خداوند شمس تبریزیست·نه لاف چرخه چرخست و نی سماواتست
ganjoor: sh477 · public domain