دیوان شمس› غزل ۵۰۳› بیت ۱۰ → پیشین
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۵۰۳
- جز که به تبریز، برِ شمس دین روح نیآسود و نخفت و نخاست
G503:10
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 بر شکرت جمع مگسها چراست؟·نکتهٔ لاحول مگسران کجاست؟
- 2 هر نظری بر رخ او راست نیست·جز نظری کو ز ازل بود راست
- 3 اسب خسان را به رخی پی بزن·عشوه ده، ای شاه! که این روی ماست
- 4 عشوه و عیاری و جور و دغل·تو نکنی ور کنی از تو رواست
- 5 از تو اگر سنگ رسد گوهرست·گر تو کنی جور به از صد وفاست
- 6 تیرهنظر چونک ببیند دو نقش·جامه درَد، نعره زند، کاین صفاست
- 7 چونک هر اندیشه خیالی گُزید·مجلس عشاق خیالش جداست
- 8 کعبه چو از سنگپرستان پرست·روی به ما آر که قبله خداست
- 9 آنک از این قبله گدایی کند·در نظرش سنجر و سلطان گداست
- 10 جز که به تبریز، برِ شمس دین·روح نیآسود و نخفت و نخاست
ganjoor: sh503 · public domain