غزل شمارهٔ ۵۷۳

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G573:1 برآمد بر شجر طوطی که تا خطبه‌یْ شکر گویدبه بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید
2. G573:2 به سرو سبز وحی آمد که تا جانش بُوَد در تنمیان بندد به خدمت، روز و شب‌ها این سَمَر گوید
3. G573:3 همه تسبیح گویانند اگر ماهست اگر ماهیولیکن عقل استادست، او مشروح‌تر گوید
4. G573:4 درآید سنگ در گریه درآید چرخ در کُدْیهز عرش آید دو صد هدیه چو او درسِ نظر گوید
5. G573:5 هزاران سیمبر بینی گشاییده بر و سینهچو آن عنبرفشان قصه‌یْ نسیم آن سحر گوید
6. G573:6 که را ماند دل آن لحظه که آن جان شرح دل گوید؟که را ماند خبر از خود در آن دم کو خبر گوید؟
7. G573:7 حدیث عشق، جان گوید؛ حدیث ره‌روان گویدحدیث سُکر، سر گوید؛ حدیث خون، جگر گوید

ganjoor: sh573 · public domain