دیوان شمس› غزل ۶۵۳› بیت ۳ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۶۵۳
- اشکم چو دهل گشته و دل حامل اسرار چون نه مهه گشتست ندانی که بزاید
G653:3
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید·بر چهره ما خاک چو گلگونه نماید
- 2 خواهم که ز زنار دوصد خرقه نماید·ترسابچه گوید که «بپوشان که نشاید»
- 3 اشکم چو دهل گشته و دل حامل اسرار·چون نه مهه گشتست ندانی که بزاید
- 4 شاهیست دل اندر تن ماننده گاوی·وین گاو ببیند شه اگر ژاژ نخاید
- 5 وان دانه که افتاد در این هاون عشاق·هر سوی جهد لیک به ناچار بساید
- 6 از خانه عشق آنک بپرد چو کبوتر·هر جا که رود عاقبت کار بیاید
- 7 آیینه که شمس الحق تبریز بسازد·زنگار کجا گیرد و صیقل به چه باید
ganjoor: sh653 · public domain