دیوان شمس غزل ۸۷۶ بیت ۴ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۸۷۶

  1. آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که من رخسار زرد چون زرم از بیم و از امید

G876:4

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید·در ده شراب و واخرام از بیم و از امید
  2. 2 پیش آر جام آتش اندیشه سوز را·کاندیشه‌هاست در سرم از بیم و از امید
  3. 3 کشتی نوح را که ز طوفان امان ماست·بنما که زیر لنگرم از بیم و از امید
  4. 4 آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که من·رخسار زرد چون زرم از بیم و از امید
  5. 5 در حلقه ز آنچ دادی در حلق من بریز·کآخر چو حلقه بر درم از بیم و از امید
  6. 6 بار دگر به آب ده این رنگ و بوی را·کاین دم به رنگ دیگرم از بیم و از امید
  7. 7 ز آبی که آب کوثر اندر هوای اوست·کاندر هوای کوثرم از بیم و از امید
  8. 8 در عین آتشم چو خلیلم فرست آب·کآذر مثال، بتگرم از بیم و از امید
  9. 9 کوری چشم بد تو ز چشمم نهان مشو·کز چشم‌ها نهانترم از بیم و از امید
  10. 10 در آفتاب روی خودم دار زانک من·مانند این غزل ترم از بیم و از امید

ganjoor: sh876 · public domain