دیوان شمس غزل ۹۳۰ بیت ۵ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۹۳۰

  1. پس دریچه دل صد در نهانی بود که بسته بود خدا بنده خدا بگشاد

G930:5

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد·میان به شکر چو بستیم بند ما بگشاد
  2. 2 به جان رسید فلک از دعا و ناله من·فلک دهان خود اندر ره دعا بگشاد
  3. 3 ز بس که سینه ما سوخت در وفا جستن·ز شرم ما عرق از صورت وفا بگشاد
  4. 4 ادیم روی سهیلیم هر کجا بنمود·غلام چشمه عشقیم هر کجا بگشاد
  5. 5 پس دریچه دل صد در نهانی بود·که بسته بود خدا بنده خدا بگشاد
  6. 6 در این سرا که دو قندیل ماه و خورشیدست·خدا ز جانب دل روزن سرا بگشاد
  7. 7 الست گفت حق و جان‌ها بلی گفتند·برای صدق بلی حق ره بلا بگشاد

ganjoor: sh930 · public domain