قرائت› دفتر ۱› بخش ۶۶ - قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آنک چون قضا آید چشمهای روشن بسته شود› بیت ۱۲۱۷

M1:1217 — از تکبّر نه و از هستی خویش / بهر آن تا ره دهد او را به پیش

از تکبّر نه و از هستی خویشبهر آن تا ره دهد او را به پیش
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M1:1217

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.