قرائت› دفتر ۱› بخش ۹۶ - تفسیر ما شاء الله کان› بیت ۱۸۸۶

M1:1886 — ای خدا ای فضل تو حاجت روا / با تو یاد هیچ کس نبود روا

ای خدا ای فضل تو حاجت روابا تو یاد هیچ کس نبود روا
خداوندا، که لطف تو برآورنده‌ی هر نیاز است،در محضر تو، یاد کردن از غیر تو شایسته نیست.
ای خداوندی که لطف و بخشش تو نیازهای ما را برآورده می‌سازد، وقتی تو را به یاد می‌آوریم و با تو راز و نیاز می‌کنیم، شایسته نیست که به هیچ‌کس دیگری توجه کنیم یا از او یاری بخواهیم.

M1:1886

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.