قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۰۷ - بقیهٔ قصهٔ مطرب و پیغام رسانیدن امیرالمؤمنین عُمَر -رضی الله عنه- به او آنچه هاتف آواز داد› بیت ۲۱۶۹

M1:2169 — بانگ آمد مر عُمَر را کای عُمَر / بندهٔ ما را ز حاجت باز خر

بانگ آمد مر عُمَر را کای عُمَربندهٔ ما را ز حاجت باز خر
ندایی به عمر رسید که: «ای عمر،بندهٔ ما را از بند نیازمندی‌اش رها ساز.»
صدایی غیبی به خلیفه، عمر، دستور می‌دهد که بندهٔ خاص خداوند (مطرب توبه‌کار) را پیدا کند و او را از فقر و تنگدستی نجات دهد.

M1:2169

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.