قرائت دفتر ۱ بخش ۱۳۷ - حکایت ماجرای نحوی و کشتیبان بیت ۲۸۴۶

M1:2846 — باد کشتی را به گردابی فکند / گفت کشتیبان بدان نحوی بلند

باد کشتی را به گردابی فکندگفت کشتیبان بدان نحوی بلند
ناگهان بادی کشتی را به گردابی انداخت،کشتیبان با صدای بلند به آن مرد نحوی گفت:
ناگهان بادی وزید و کشتی را در یک گرداب خطرناک گرفتار کرد. در این لحظه، کشتیبان با صدایی رسا رو به مرد دانشمند (نحوی) کرد تا نوبت سوال خود را مطرح کند.

M1:2846

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.