قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۳۸ - قبول کردن خلیفه هدیه را و عطا فرمودن با کمال بی‌نیازی از آن هدیه و از آن سبو› بیت ۲۸۸۹

M1:2889 — گر بگوید فقه‌، فقر آید همه / بوی فقر آید از آن خوش دمدمه

گر بگوید فقه‌، فقر آید همهبوی فقر آید از آن خوش دمدمه
اگر از فقه و دانش دینی سخن بگوید، همه حرف‌هایش رنگ و بوی فقر معنوی می‌گیرد،از آن کلام دلنشین او، رایحهٔ فقر و نیاز به حق به مشام می‌رسد.
کلام انسان عاشق و نیازمند به حق، هر موضوعی که داشته باشد، بازتاب‌دهندهٔ حال درونی او یعنی «فقر» و نیاز روحانی است و این حقیقت از سخنانش آشکار می‌شود.

M1:2889

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.