قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۳۹ - در صفت پیر و مطاوعت وی› بیت ۲۹۶۲

M1:2962 — دشمن راهست خر مست علف / ای که بس خر بنده را کرد او تلف

دشمن راهست خر مست علفای که بس خر بنده را کرد او تلف
این خرِ نفس که مستِ علفِ دنیاست، دشمنِ راهِ معنوی است،ای سالک، بدان که همین نفس، چه بسیار بندگان خدا را به نابودی کشانده است.
نفس اماره که شیفتهٔ لذت‌های مادی است، دشمن اصلی سلوک معنوی است و انسان‌های بسیاری را از مسیر حقیقت منحرف و هلاک کرده است.

M1:2962

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.