قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۵۶ - در بیان آنک حال خود و مستی خود پنهان باید داشت از جاهلان› بیت ۳۴۳۷
M1:3437 — میفتد او سو به سو بر هر رهی / در گل و میخنددش هر ابلهی
میفتد او سو به سو بر هر رهیدر گل و میخنددش هر ابلهی
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M1:3437
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.