قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را› بیت ۳۹۱

M1:391 — چون عنایاتت بود با ما مقیم / کی بود بیمی از آن دزد لئیم

چون عنایاتت بود با ما مقیمکی بود بیمی از آن دزد لئیم
وقتی لطف و توجه تو همواره با ماست،دیگر چه ترسی از آن دزد پست و فرومایه داریم؟
این بیت بیان می‌کند که وقتی عنایت و لطف خداوند شامل حال انسان باشد، دیگر هیچ ترسی از نفس اماره یا شیطان که همچون دزدی اعمال نیک ما را می‌رباید، وجود نخواهد داشت.

M1:391

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.