قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۹ - فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را› بیت ۴۵۹
M1:459 — دین و دل را کُل بدو بسپرد خلق / پیش امر و حکمِ او میمُرد خلق
M1:459
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
مردم (مسیحیان) چنان شیفته و تسلیم وزیر شده بودند که دین و دل خود را کاملاً به او واگذار کرده و برای اجرای فرمانش حاضر به جانفشانی بودند.
این بیت اوج موفقیت وزیر در فریب جامعه مسیحی را به تصویر میکشد. پس از شش سال تظاهر به زهد و پارسایی، او توانسته اعتماد مطلق مردم را جلب کند. مولانا با عبارت «دین و دل را کُل بدو بسپرد خلق» نشان میدهد که این تسلیم، هم در حوزه باورهای دینی و هم در قلمرو احساسات و عواطف شخصی بوده است؛ یعنی مردم هم او را مرجع کامل دینی خود میدانستند و هم از صمیم قلب دوستش داشتند.
نیمبیت دوم، «پیش امر و حکم او میمُرد خلق»، این تسلیم را به بالاترین حد ممکن میرساند. «مردن» در اینجا کنایه از اطاعت بیچون و چرا و آمادگی برای هر نوع فداکاری، حتی فدا کردن جان است. این بیت زمینه را برای مراحل بعدی نقشه وزیر آماده میکند، چرا که او اکنون قدرتی بیرقیب بر این جامعه پیدا کرده و میتواند با یک فرمان، آنها را به هر سمتی که بخواهد هدایت کند.
- کُل
- به طور کامل، تماماً
- بدو
- به او
- بسپرد
- سپرد، واگذار کرد
- خلق
- مردم
- میمُرد
- جان میداد، فداکاری میکرد، تسلیم محض بود
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.