قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۹ → قبلی · بعدی ←

بخش ۱۹ - فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را

پی بردن مسیحیان آگاه به حیله وزیر

M1:451 هر که صاحب‌ذوق بود‌، از گفتِ اولذتی می‌دید و تلخی جُفت او هر کس که صاحب ذوق و درک معنوی بود، در سخنان اوهم لذتی می‌چشید و هم تلخی‌ای همراه آن می‌یافتاین بیت می‌گوید که افراد هوشمند و اهل بصیرت، در کلام فریبنده‌ی وزیر، هم شیرینی ظاهری را حس می‌کردند و هم زهر پنهان در آن را تشخیص می‌دادند.
M1:452 نکته‌ها می‌گفت او آمیختهدر جُلابِ قند زهری ریخته او نکته‌های ظریف را با مطالب دیگر در هم می‌آمیخت؛گویی که در شربتی شیرین از گلاب و شکر، زهری کشنده ریخته است.وزیر، سخنان فریبنده‌ی خود را با نکات ظریف و معنوی در هم می‌آمیخت تا حقیقت زهرآگین نیت خود را در پوششی شیرین و دلپذیر پنهان کند.
M1:453 ظاهرش می‌گفت ‌در ره چُست شو‌وز اثر می‌گفت جان را ‌سُست شو‌ به ظاهر می‌گفت: «در این راه معنوی چالاک و کوشا باش»اما در عمل، جان و روحت را سست و بی‌انگیزه می‌کرد.حرف‌های وزیر در ظاهر، مردم را به کوشش در راه معنویت تشویق می‌کرد، اما تأثیر واقعی و پنهان آن، سست کردن اراده و از بین بردن نیروی روحی آنان بود.
M1:454 ظاهر نُقره گر اسپید‌ست و نودست و جامه می‌سیه گردد ازو نقره گرچه در ظاهر سفید و درخشان است،اما دست و لباس را از تماس با خود سیاه می‌کند.این بیت یک تمثیل است: همانطور که نقره‌ی به ظاهر تمیز و سفید، دست و لباس را سیاه و آلوده می‌کند، سخنان فریبنده‌ی وزیر نیز باطنی تیره و ویرانگر دارد.
M1:455 آتش ار چه سرخ‌روی‌ست از شررتو ز فعل او سیه‌کار‌ی نگر آتش اگرچه از شراره‌هایش چهره‌ای سرخ و درخشان دارد،تو به کار و کردار سیاهش نگاه کن.این بیت هشدار می‌دهد که فریب ظاهر فریبنده‌ی چیزی را نخوریم و به جای آن، به نتیجه و اثر واقعی آن توجه کنیم.
M1:456 برق اگر نوری نماید در نظرلیک هست از خاصیت دُزدِ بصر آذرخش اگرچه در چشم تو نوری می‌تاباند،اما در ذات خود، روشنایی چشمانت را می‌رباید.برخی چیزها ظاهری فریبنده و نورانی دارند، اما در حقیقت، توانایی دیدن و تشخیص درست را از انسان سلب می‌کنند.
M1:457 هر که جز آگاه و صاحب‌ذوق بودگفتِ او در گردن او‌ طوق بود هر کس که آگاه و اهل بصیرت نبود،حرف‌های آن وزیر مانند طوقی بر گردنش سنگینی می‌کرد.فقط افراد آگاه و صاحب بصیرت معنوی، فریب سخنان زهرآگین وزیر را نمی‌خوردند؛ اما دیگران با پذیرش حرف‌های او، خود را به هلاکت می‌انداختند.
M1:458 مدّتی شش سال در هجرانِ شاهشد وزیر‌ اَتباع‌ِ عیسی را پناه برای شش سال، در دورانی که از پادشاه دور بود،وزیر برای پیروان عیسی، پناهگاه و تکیه‌گاهی شد.به مدت شش سال، آن وزیر حیله‌گر در حالی که به ظاهر از پادشاه جدا شده بود، توانست اعتماد کامل مسیحیان را جلب کند و برایشان به یک پناهگاه و رهبر تبدیل شود.
M1:459 دین و دل را کُل بدو بسپرد خلقپیش امر و حکمِ او می‌مُرد خلق مردم دین و دلشان را به طور کامل به او سپردند،و در برابر فرمان و دستور او جان می‌دادند.مردم (مسیحیان) چنان شیفته و تسلیم وزیر شده بودند که دین و دل خود را کاملاً به او واگذار کرده و برای اجرای فرمانش حاضر به جان‌فشانی بودند.

خلاصه و پیام اصلی شرح عرفانی مفصل