M1:762 — راسخان در تابِ انوارِ خدا / نه به هم پیوسته نه از هم جدا

Ovaj stih opisuje stanje duhovnih velikana – poslanika i svetaca – koje Rumi u prethodnim stihovima naziva "zvijezdama iznad zvijezda". Oni su "čvrsto utemeljeni" (rāsikhān) u Božanskoj svjetlosti, što znači da je njihovo biće prožeto i stabilizirano tom svjetlošću.

Izraz "niti su spojeni, niti su odvojeni" ukazuje na paradoksalnu prirodu njihovog jedinstva. Oni nisu "spojeni" kao što se dva fizička predmeta spajaju, jer svaki zadržava svoju jedinstvenu suštinu. Nisu ni "odvojeni" kao različite, nepovezane jedinke, jer ih sve povezuje isti Izvor – Božija svjetlost. Njihovo jedinstvo nije materijalno ili formalno, već duhovno. Oni su poput pojedinačnih zraka svjetlosti koje izviru iz istog sunca: svaka zraka je posebna, ali sve su neraskidivo dio jedne svjetlosti i ne mogu se istinski odvojiti jedna od druge ili od svog izvora.