قرائت› دفتر ۲› بخش ۲۶ - فرمودن والی آن مرد را کی این خاربن را کی نشانده‌ای بر سر راه بر کن› بیت ۱۲۵۵

M2:1255 — بس گریزانست نفس تو ازو / زانک تو از آتشی او آب جو

بس گریزانست نفس تو ازوزانک تو از آتشی او آب جو
نفس تو از او بسیار گریزان استچرا که تو از جنس آتشی و او جویبار آب است
نفس اماره‌ی تو از مرد الهی (پیر یا مؤمن) فرار می‌کند، زیرا طبیعت نفس از آتش شهوت و غضب است و وجود آن مرد معنوی همچون آب رحمت، خاموش‌کننده‌ی این آتش است.

M2:1255

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.