قرائت› دفتر ۲› بخش ۲۶ - فرمودن والی آن مرد را کی این خاربن را کی نشاندهای بر سر راه بر کن› بیت ۱۳۸۳
M2:1383 — حلقههای سلسلهٔ تو ذو فنون / هر یکی حلقه دهد دیگر جنون
M2:1383
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
El vínculo con Dios no es una atadura simple, sino una fuente de infinitas y siempre nuevas formas de éxtasis y locura divina.
En este verso, Rumi continúa su celebración de la «locura» (junūn) del amor divino, que había anunciado en el verso anterior. La imagen central es la «cadena» (silsila), que normalmente connota esclavitud o encarcelamiento. Sin embargo, para el amante de Dios, esta cadena no es una prisión, sino el vínculo sagrado con el Amado. Es una atadura voluntaria y gozosa.
La clave del verso está en la frase dhū funūn, «de muchas artes» o «multiforme». La cadena del amor divino no es monótona. Cada uno de sus eslabones (ḥalqa) es único y tiene el poder de inducir una forma diferente y más profunda de locura sagrada. Esto transforma la experiencia mística de una condición estática a un proceso dinámico y siempre renovado. El amante no se estanca en un solo estado de éxtasis, sino que es arrastrado de una «locura» a la siguiente, descubriendo facetas siempre nuevas del poder y la belleza del Amado.
Este concepto se opone a una visión de la espiritualidad como algo predecible o sistemático. Para Rumi, el camino hacia Dios es una rendición a una fuerza abrumadora y creativa que constantemente rompe las normas de la razón ordinaria. La locura aquí es sabiduría superior, una liberación de las limitaciones del ego para entrar en la inmensidad del océano divino.
- ذو فنون
- Expresión árabe que significa «poseedor de artes» o «de muchas clases/formas». Aquí describe la naturaleza multifacética y siempre sorprendente de la cadena del amor divino.
- سلسله
- Cadena. En la poesía sufí, a menudo se usa para describir el vínculo del amante con el Amado, transformando una imagen de cautiverio en una de conexión devocional.
- جنون
- Locura. En el contexto sufí, no se refiere a una enfermedad mental, sino a un estado de éxtasis y aniquilación del ego en el amor divino, una forma de conocimiento que trasciende la razón convencional.
- حلقه
- Anillo, eslabón. Se refiere a cada uno de los componentes de la cadena, simbolizando aquí las distintas manifestaciones o etapas del vínculo místico.
زنجیر عشقی که مرا به تو بسته، هر حلقهاش هنری نو دارد و هر لحظه مرا به شکل تازهای از شوریدگی و جنون میکشاند.
در این بیت، مولانا زبان حال عاشقی را بیان میکند که از جنون و شیدایی خود در راه معشوق (خداوند) سخن میگوید. او این جنون را نه یک بیماری یا حالتی یکنواخت، بلکه تجربهای پویا و سرشار از تنوع میبیند.
«سلسله» یا زنجیر، استعارهای است از پیوند و جاذبهٔ الهی که عاشق را در بند خود کشیده است. اما این زنجیر، ابزار شکنجه نیست؛ بلکه هر حلقهی آن، خود منشأ یک «فن» و هنر جدید است. این «فنون» همان جلوههای گوناگون عشق و معرفت الهی هستند که بر دل عاشق آشکار میشوند. در نتیجه، جنون عاشق نیز حالتی ثابت و راکد باقی نمیماند. هر حلقه از این زنجیر، او را به مرحلهی جدیدی از شیدایی و بیخودی میرساند که با مرحلهی قبل متفاوت است. این «جنون دیگر» نشاندهندهی پویایی و بینهایت بودن تجارب روحانی در مسیر سلوک است؛ عاشق هرگز در یک نقطه متوقف نمیشود و هر دم با جلوهای نو از معشوق روبهرو میگردد.
- ذو فنون
- صاحب هنرها، دارای انواع و اقسام گوناگون
- سلسله
- زنجیر؛ در اینجا کنایه از جاذبه و عشق الهی است
- جنون
- دیوانگی، شیدایی؛ در ادبیات عرفانی به معنای بیخودی و فنا در عشق معشوق
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.