قرائت دفتر ۲ بخش ۳۶ - عتاب کردن حق تعالی موسی را علیه السلام از بهر آن شبان بیت ۱۷۵۸

M2:1758 — من نگردم پاک از تسبیحِشان / پاک هم ایشان شوند و دُرفِشان

من نگردم پاک از تسبیحِشانپاک هم ایشان شوند و دُرفِشان
من با ستایش و نیایش آنها پاک و منزه نمی‌شوم،بلکه این خودشان هستند که پاک و ارزشمند می‌شوند و گوهر می‌افشانند.
خداوند به ستایش بندگان نیازی ندارد؛ این عبادت و ستایش است که خودِ انسان را پاکیزه و متعالی می‌سازد و جوهر وجودی‌اش را شکوفا می‌کند.

M2:1758

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.