قرائت› دفتر ۲› بخش ۳۷ - وحی آمدن موسی را علیه السّلام در عذر آن شبان› بیت ۱۷۹۰

M2:1790 — محرم ناسوت ما لاهوت باد / آفرین بر دست و بر بازوت باد

محرم ناسوت ما لاهوت بادآفرین بر دست و بر بازوت باد
بادا که جهان ملکوت، محرم و همرازِ جهان خاکی ما باشد،آفرین بر آن دست و بازوی تو (ای موسی) که چنین تازیانه‌ای بر ما زد.
چوپان به موسی می‌گوید: «آفرین بر تو که با توبیخ خود باعث شدی حجاب‌ها کنار رود و دنیای انسانی من به عالم الهی متصل شود.»

M2:1790

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.