قرائت دفتر ۲ بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفته‌ای را کی مار در دهانش رفته بود بیت ۱۸۸۸

M2:1888 — می‌جهد خون از دهانم با سخن / ای خدا آخر مکافاتش تو کن

می‌جهد خون از دهانم با سخنای خدا آخر مکافاتش تو کن
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M2:1888

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.