قرائت› دفتر ۲› بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفتهای را کی مار در دهانش رفته بود› بیت ۱۸۸۹
M2:1889 — هر زمان میگفت او نفرین نو / اوش میزد کاندرین صحرا بدو
هر زمان میگفت او نفرین نواوش میزد کاندرین صحرا بدو
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M2:1889
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.