قرائت› دفتر ۲› بخش ۹ - گمان بردن کاروانیان که بهیمهٔ صوفی رنجورست› بیت ۲۶۵
M2:265 — گر میان مُشک تن را جا شود / روز مردن گَند او پیدا شود
M2:265
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 02 — [01:00:21] بوی اخلاق و سرایت آن در همنشینی
خب؟
جلسهٔ 33 — [01:07:39] پرسش و پاسخ: تفاوت خیال و هوا، و ماهیت معاد
به یه مرده شما شیر بدین، انگبین بدین، نمیدونم هر چی بدین، چیزی حالش نمیشه، فایده نداره. میون به قول مولوی:
بنابراین این بدن که کارهای نیست. لذا اینکه ما تو قیامت اینا همه خیالیه، یعنی از جنس ادراکند. اینجوری بگیم. چون کلمه خیال خیلی فریبنده است، راهزنه. آدم فکر میکنه خیال یعنی خیالات پوچ، یعنی چیزای بیپایه. نه اینطور نیست. از جنس مدرکاتاند. همه چیز. یعنی اون عسل، عسلیست که مورد، یعنی از جنس ادراک عسل است. همون ادراکی که شما از عسل دارید و همون رو شیرین مییابید و به شما لذت میبخشه و هکذا و هکذا.
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.