قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۳۴

M2:34 — آن درختی کو شود با یار جفت / از هوای خوش ز سر تا پا شکفت

آن درختی کو شود با یار جفتاز هوای خوش ز سر تا پا شکفت
درختی که با یاری مناسب و هم‌نفس همراه می‌شود،از این هوای خوش و سازگار، سر تا پایش شکوفه می‌دهد.
این بیت می‌گوید همان‌طور که یک درخت در هوای موافق و بهاری شکوفا می‌شود، انسان نیز در همراهی با یک دوست و همراهِ خوب و هم‌دل، استعدادهایش شکوفا شده و به کمال می‌رسد.

M2:34

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.