قرائت› دفتر ۳› بخش ۶۸ - حکایت آن درویش کی در کوه خلوت کرده بود و بیان حلاوت انقطاع و خلوت و داخل شدن درین منقبت کی أَنا جَلیسُ مَنْ ذَکَرَني وَ أَنیسُ مَنِ اسْتَأنَسَ بي گر با همهای چو بی منی بی همهای ور بی همهای چو با منی با همهای› بیت ۱۶۱۸
M3:1618 — هر کسی را بهر کاری ساختند / میل آن را در دلش انداختند
M3:1618
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 32 — [41:30:00] پرهیز از انکار و شرط انصاف
اگه بگی همه درستن، درست نیست. اگه بگی همه هم غلطن، بازم درست نیست. به هر حال دستکم در مقام انصاف انکار نکن، بلکه چیزی به دستت برسه و یا اینکه به راهی برو که «کُلٌّ مُیَسَّرٌ لِما خُلِقَ لَهُ» از کلمات پیامبر است، منسوب به ایشونه. هر کسی رو برای یه چیزی ساختن. «قُلِ اعمَلوا فَکُلٌّ مُیَسَّرٌ لِما خُلِقَ لَهُ». کار کنید، عمل کنید، فعالیت کنید، هر کسی رو برای کاری ساختن. و جهان هم با همین تنوع حرفهها و پیشهها انتظام مییابد.
جلسهٔ 32 — [41:30:00] پرهیز از انکار و شرط انصاف
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.