قرائت› دفتر ۳› بخش ۱۱۹ - شرح آن کور دوربین و آن کر تیزشنو و آن برهنه دراز دامن› بیت ۲۶۴۶
M3:2646 — گوید از کارم بر آوردند خلق / غرق بیکاریست جانش تابه حلق
M3:2646
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 02 — [00:27:58] نقد مولانا بر عالمان ظاهری و غفلت از خود
بعد اشاره میکنه که اینا چه جوریان. میگه چقدر هم پز میدن.
میگه همهش گله میکنه، میگه این مردم نمیذارن ما به کارمون برسیم. ما کارهای مهم داریم. ولی از سر تا پا غرق بیکاری است. یعنی این کارهایی که اون میکنه کار نیست. کار واقعی خودسازی است از نظر مولانا. کاری که عین غفلت باشه یا غفلتآفرین باشه کار نیست. ولو اینکه به ظاهر کاره و ۲۴ ساعت شما رو هم اشغال میکنه، کلی هم درآمد به دنبال داره، کلی هم تحسین داره، کلی شهرت برای شما میاره ولی اینا کار نیست.
جلسهٔ 02 — [00:27:58] نقد مولانا بر عالمان ظاهری و غفلت از خود
میگه همهش گله میکنه، میگه این مردم نمیذارن ما به کارمون برسیم. ما کارهای مهم داریم. ولی از سر تا پا غرق بیکاری است. یعنی این کارهایی که اون میکنه کار نیست. کار واقعی خودسازی است از نظر مولانا. کاری که عین غفلت باشه یا غفلتآفرین باشه کار نیست. ولو اینکه به ظاهر کاره و ۲۴ ساعت شما رو هم اشغال میکنه، کلی هم درآمد به دنبال داره، کلی هم تحسین داره، کلی شهرت برای شما میاره ولی اینا کار نیست.
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.