قرائت› دفتر ۳› بخش ۱۳۲ - حکایت نذر کردن سگان هر زمستان کی این تابستان چون بیاید خانه سازیم از بهر زمستان را› بیت ۲۸۹۴

M3:2894 — چون بِشُد دَرد وُ شُدَت آن حِرص زَفت / هَمچو سَگ سودای خانه از تو رَفت

چون بِشُد دَرد وُ شُدَت آن حِرص زَفتهَمچو سَگ سودای خانه از تو رَفت
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M3:2894

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.