قرائت› دفتر ۳› بخش ۱۵۱ - بیان آنک حق تعالی هرچه داد و آفرید از سماوات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعاء حاجت آفرید؛ خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد؛ کی «امن یجیب المضطر اذا دعاه»؛ اضطرار، گواه استحقاق است› بیت ۳۲۱۰
M3:3210 — هر کجا دردی، دوا آنجا رود / هر کجا فقری، نوا آنجا رود
هر کجا دردی، دوا آنجا رودهر کجا فقری، نوا آنجا رود
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M3:3210
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.