قرائت› دفتر ۳› بخش ۱۵۱ - بیان آنک حق تعالی هرچه داد و آفرید از سماوات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعاء حاجت آفرید‌؛ خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد؛ کی ‌«امن یجیب المضطر اذا دعاه»؛ اضطرار‌، گواه استحقاق است› بیت ۳۲۱۲

M3:3212 — آب کم جو‌، تشنگی آور به‌دست / تا بجوشد آب از بالا و پست

آب کم جو‌، تشنگی آور به‌دستتا بجوشد آب از بالا و پست
به دنبال آب کمتر بگرد، در عوض تشنگی به دست بیاورتا آب از همه جا، از زمین و آسمان، برایت بجوشد
به جای جستجوی مستقیم فیض و رحمت الهی، باید نیاز و اشتیاق حقیقی به آن را در خودت ایجاد کنی؛ آنگاه رحمت از هر سو به سمت تو جاری خواهد شد.

M3:3212

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.