قرائت› دفتر ۳› بخش ۱۵۱ - بیان آنک حق تعالی هرچه داد و آفرید از سماوات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعاء حاجت آفرید؛ خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد؛ کی «امن یجیب المضطر اذا دعاه»؛ اضطرار، گواه استحقاق است› بیت ۳۲۱۸
M3:3218 — زرع جان را کهش جواهر مضمرست / ابر رحمت پر ز آب کوثرست
زرع جان را کهش جواهر مضمرستابر رحمت پر ز آب کوثرست
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M3:3218
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.