قرائت› دفتر ۳› بخش ۲۲۱ - بیان آنک طاغی در عین قاهری مقهورست و در عین منصوری ماسور› بیت ۴۵۹۳
M3:4593 — و آن دگر خود عاشق دایه بود / بی غرض در عشق یکرایه بود
M3:4593
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
Este derviche ama a Dios por Dios mismo, sin esperar recompensa ni temer castigo, a diferencia del que lo hace por interés. Su amor es puro y sin segundas intenciones.
Este beyt contrasta dos tipos de amor por lo divino, utilizando la metáfora de dos niños y su nodriza. El pasaje previo (M3:4590-4592) describe al primer niño: ama a la nodriza por la leche que le da, es decir, por una necesidad o un beneficio. Su afecto está condicionado. El segundo niño, al que se refiere este beyt, es diferente. Rumi dice que "él mismo era amante de la nodriza" (ʿāsheq-e dāye būd), y lo más importante, "sin motivo, en el amor, de una sola vía era" (bī gharaz dar ʿeshq yek-rāye būd).
Aquí, bī gharaz (sin motivo, sin interés egoísta) es la clave. Este segundo niño ama a la nodriza por quien es ella, no por lo que puede obtener de ella. Su amor es puro, desinteresado, y "de una sola vía" (yek-rāye), lo que implica una devoción exclusiva y sin desvíos. En el contexto sufí, esto representa el amor a Dios por Dios mismo (lī-ʿaynihi), en contraste con el amor por miedo al infierno o por esperanza del paraíso (li-ghayrihi).
Rumi está delineando una jerarquía espiritual: el amor desinteresado es superior, más auténtico y más cercano a la esencia de la divinidad. Este tipo de amor es el que busca el verdadero buscador espiritual, liberado de las ataduras de la recompensa y el castigo.
- عاشق
- Amante, enamorado.
- دایه
- Nodriza.
- بی غرض
- Sin motivo, sin interés, desinteresado.
- یکرایه
- De una sola vía, de una sola dirección; en este contexto, significa puro, exclusivo, sin desviaciones.
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.