قرائت› دفتر ۵› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۱۲

M5:12 — توٰاندش پوشید هیچ از دیده‌ها؟ / وز طراوت دادن پوسیده‌ها؟

توٰاندش پوشید هیچ از دیده‌ها؟وز طراوت دادن پوسیده‌ها؟
آیا کسی می‌تواند آن خورشید را از چشم‌ها پنهان کند؟یا جلوی حیات‌بخشی او به موجودات پوسیده و مرده را بگیرد؟
حسادت ورزیدن به وجودی چنین تابناک و حیات‌بخش بیهوده است، زیرا نه می‌توان نور او را از چشم دیگران پنهان کرد و نه می‌توان مانع تأثیر زندگی‌بخش او شد.

M5:12

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.