قرائت› دفتر ۵› بخش ۱۸ - تفسیر یا حسرة علی العباد› بیت ۳۵۱
M5:351 — ما نه مرغان هوا نه خانگی / دانهٔ ما دانهٔ بیدانگی
M5:351
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 25 — [00:22:56] حیرت زبان و ابیات پارادوکسیکال مولانا
جلسهٔ 25 — [00:22:56] حیرت زبان و ابیات پارادوکسیکال مولانا
دانهٔ ما هم دانه است، هم بیدانه است، هم دانه نیست. و به همین سبب چنان روزی ما فراخ است که قبادریدن عین قبادوختن است برای ما. یعنی هر دو تا رزق ماست. حالا شما نگاه کنید اصلاً من همینا رو میخوام توضیح بدم، زبان منم حیران میشود. همچنان که زبان خود جناب مولانا هم حیران شده. برای اینکه با یه چیزی مواجهه، هم دانه است، هم دانه نیست. با یک چیزی مواجهه که هم جهت و سو داره و هم جهت و سو نداره. هر کدومو بگه درست در میاد. و هیچ کدوم هم نیست البته. برای اینکه برتر از اینهاست. یک استعلایی دارد نسبت به این اضدادی که در عالم طبیعت دیده میشه.
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.