قرائت› دفتر ۵› بخش ۱۵۷ - تمثیل فکر هر روزینه کی اندر دل آید به مهمان نو کی از اول روز در خانه فرود آید و فضیلت مهمان‌نوازی و ناز مهمان کشیدن و تحکم و بدخویی کند به خداوند خانه› بیت ۳۶۸۸

M5:3688 — که اعذنی خالقی من شره / لا تحرمنی انل من بره

که اعذنی خالقی من شرهلا تحرمنی انل من بره
و بگو: «ای آفریدگار من، از شرّ این فکر در پناهم گیر،و مرا از خیری که در آن است، محروم مکن تا از آن بهره‌مند شوم.»
این بیت، دعایی است که به هنگام ورود یک فکر یا اندیشه‌ی جدید به ذهن، باید آن را خواند و از خداوند خواست که ما را از جنبه‌ی شرّ آن حفظ کند و از خیر و نیکی‌اش بهره‌مند سازد.

M5:3688

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.