دیوان شمس› غزل ۱۰۰۹› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۰۹
- هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد آب و نانش تیره باد و آتشش بادا رماد
G1009:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد·ایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
- 2 جاء نا میزاننا کی نختبر اوزاننا·ربنا اصلح شأننا او جد بعفو یا جواد
- 3 اضحکوا بعد البکا یا نعم هذا المشتکی·قد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد
- 4 پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤاد·ماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
- 5 هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد·آب و نانش تیره باد و آتشش بادا رماد
- 6 خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجست·چشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد
ganjoor: sh1009 · public domain