غزل شمارهٔ ۱۱

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G11:1 ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نواهین زُهره را کالیوه کن زان نغمه‌های جان‌فزا
2. G11:2 دعوی خوبی کن بیا تا صد عدو و آشنابا چهره‌ای چون زعفران با چشم تر آید گوا
3. G11:3 غم جمله را نالان کند تا مرد و زن افغان کندکه داد ده ما را ز غم‌، کاو گشت در ظلم اژدها
4. G11:4 غم را بدرانی شکم با دورباش‌ِ زیر و بمتا غلغل افتد در عدم از عدل تو ای خوش صدا
5. G11:5 ساقی تو ما را یاد کن صد خیک را پرباد کنارواح را فرهاد کن در عشق آن شیرین لقا
6. G11:6 چون تو سرافیل‌ِ دلی‌، زنده‌کن‌ِ آب و گلیدردم ز راه مقبلی در گوش ما نفخه خدا
7. G11:7 ما همچو خرمن ریخته گندم به کاه آمیختههین از نسیم باد‌ِ جان‌، که را ز گندم کن جدا
8. G11:8 تا غم به سوی غم رود خرم سوی خرم رودتا گل به سوی گل رود تا دل برآید بر سما
9. G11:9 این دانه‌های نازنین محبوس مانده در زمیندر گوش یک باران خوش موقوف یک باد صبا
10. G11:10 تا کار جان چون زر شود با دلبران هم‌بر شودپا بود اکنون سر شود‌، که بود اکنون کهربا
11. G11:11 خاموش کن آخر دمی دستور بودی گفتمیسرّی که نفکنده‌ست کس در گوش اخوان صفا

ganjoor: sh11 · public domain