دیوان شمس غزل ۱۱۶۱ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۶۱

  1. فربه از توست آسمان و زمین این یک استاره را تو لاغر گیر

G1161:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 مطربا عیش و نوش از سر گیر·یک دو ابریشمک فروتر گیر
  2. 2 ننگ بگذار و با حریف بساز·جنگ بگذار جام و ساغر گیر
  3. 3 لطف گل بین و جرم خار مبین·جعد بگشا و مشک و عنبر گیر
  4. 4 فربه از توست آسمان و زمین·این یک استاره را تو لاغر گیر
  5. 5 داروی فربهی خلق توی·فربهش کن چو خواهی و برگیر
  6. 6 خرمش کن به یک شکرخنده·شکری را ز مصر کمتر گیر
  7. 7 بخت و اقبال خاک پای تواند·هر چه می‌بایدت میسر گیر
  8. 8 چونک سعد و ظفر غلام تواند·دشمنت را هزار لشکر گیر
  9. 9 ای دل ار آب کوثرت باید·آتش عشق را تو کوثر گیر
  10. 10 گر غلامی قیصرت باید·بنده‌اش را قباد و قیصر گیر
  11. 11 هر که را نبض عشق می‌نجهد·گر فلاطون بود تواش خر گیر
  12. 12 هر سری کو ز عشق پر نبود·آن سرش را ز دم مأخر گیر
  13. 13 هین مگو راز شمس تبریزی·مکن اسپید و جام احمر گیر

ganjoor: sh1161 · public domain