دیوان شمس› غزل ۱۲۰۴› بیت ۶ → قبلی
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۰۴
- سایه که فانی کندش طلعت خورشید بقا سایه مخوانش تو دگر عبرت ماکان و مترس
G1204:6
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 عشق گزین عشق و در او کوکبه میران و مترس·ای دل تو آیت حق مصحف کژ خوان و مترس
- 2 جانوری لاجرم از فرقت جان میلرزی·ری بهل و واو بهل شو همگی جان و مترس
- 3 چون تو گمانی ابدا خایفی از روز یقین·عین گمان را تو به سر عین یقین دان و مترس
- 4 در دل کان نقد زری غایبی از دیدن خود·رقص کنان شعله زنان برجه از این کار و مترس
- 5 دل ز تو برهان طلبد سایه برهان نه توی·بر مثل سایه برو باز به برهان و مترس
- 6 سایه که فانی کندش طلعت خورشید بقا·سایه مخوانش تو دگر عبرت ماکان و مترس
ganjoor: sh1204 · public domain