دیوان شمس غزل ۱۲۳۶ بیت ۴ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۳۶

  1. ببوسیدم زمین را سجده کردم که یعنی چون زمینم مست و مدهوش

G1236:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 برفتم دی به پیشش سخت پرجوش·نپرسید او مرا بنشست خاموش
  2. 2 نظر کردم بر او یعنی که واپرس·که بی‌روی چو ماهم چون بدی دوش
  3. 3 نظر اندر زمین می‌کرد یارم·که یعنی چون زمین شو پست و بی‌هوش
  4. 4 ببوسیدم زمین را سجده کردم·که یعنی چون زمینم مست و مدهوش

ganjoor: sh1236 · public domain