دیوان شمس غزل ۱۲۳۷ بیت ۳ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۳۷

  1. چو آن سلطان بی‌چون را بدیدی غنی گشتی رهیدی از کم و بیش

G1237:3

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 شنو پندی ز من ای یار خوش کیش·به خون دل برآید کار درویش
  2. 2 یقین می‌دان مجیب و مستجابست·دعای سوخته درویش دل ریش
  3. 3 چو آن سلطان بی‌چون را بدیدی·غنی گشتی رهیدی از کم و بیش
  4. 4 چو اسماعیل قربان شو در این عشق·ولی را بنده شو گر نیستی میش
  5. 5 چو پختی در هوای شمس تبریز·از این خامان بیهوده میندیش

ganjoor: sh1237 · public domain