دیوان شمس غزل ۱۲۹۴ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۹۴

  1. کر شوم تا بلندتر گوید هر که او دم زند ز اوصافش

G1294:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 کل عقل بوصلکم مدهش·کل خد ببینکم مخدش
  2. 2 مست گشتم ز طعنه و لافش·دردیش خوشتر است یا صافش
  3. 3 بصر العقل من جلالتکم·مثل الترک عینه اخفش
  4. 4 کر شوم تا بلندتر گوید·هر که او دم زند ز اوصافش
  5. 5 شارب الخمر کیف لا یسکر·صاحب الحشر کیف لا ینعش
  6. 6 زان دمی کو دمید در عالم·گشت پرگل ز قاف تا قافش
  7. 7 مسکن الروح حول عزته·مسکن لیس فیه یستوحش
  8. 8 اندرآید سپهر تا زانو·چو کشد بوی مشک از نافش
  9. 9 من اتاه الی الخلود اتی·و انتهی من مکانه المرعش
  10. 10 جان برید از جهان و عذرش این·کالفتی یافتم ز ایلافش

ganjoor: sh1294 · public domain