متنِ کاملِ غزل ↗

1. 1 بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل·یقین اندر یقین آمد قلندر بی‌گمان ای دل
2. 2 به هر لحظه ز تدبیری به اقلیمی رود میری·ز جاه و قوت پیری که باشد غیب دان ای دل
3. 3 کجا باشید صاحب دل دو روز اندر یکی منزل·چو او را سیر شد حاصل از آن سوی جهان ای دل
4. 4 چو بگذشتی تو گردون را بدیدی بحر پرخون را·ببین تو ماه بی‌چون را به شهر لامکان ای دل
5. 5 زبون آن کشش باشد کسی کان ره خوشش باشد·روانش پرچشش باشد زهی جان و روان ای دل
6. 6 دهد نوری طبیعت را دهد دادی شریعت را·چو بسپارد ودیعت را بدان سرحد جان ای دل
7. 7 شنودی شمس تبریزی گمان بردی از او چیزی·یکی سری دل آمیزی تو را آمد عیان ای دل