دیوان شمس› غزل ۱۳۴۱› بیت ۲ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۴۱
- در زیر درخت گل دی باده همیخورد او از خوردن آن باده زیر و زبرست این دل
G1341:2
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 امروز بحمدالله از دی بترست این دل·امروز در این سودا رنگی دگرست این دل
- 2 در زیر درخت گل دی باده همیخورد او·از خوردن آن باده زیر و زبرست این دل
- 3 از بس که نی عشقت نالید در این پرده·از ذوق نی عشقت همچون شکرست این دل
- 4 بند کمرت گشتم ای شهره قبای من·تا بسته بگرد تو همچون کمرست این دل
- 5 از پرورش آبت ای بحر حلاوتها·همچون صدفست این تن همچون گهرست این دل
- 6 چون خانه هر مؤمن از عشق تو ویران شد·هر لحظه در این شورش بر بام و درست این دل
- 7 شمس الحق تبریزی تابنده چو خورشیدست·وز تابش خورشیدش همچون سحرست این دل
ganjoor: sh1341 · public domain