دیوان شمس غزل ۱۳۹ بیت ۵ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۹

  1. رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت تا بوَد آن رنج همچون عقلِ جان‌آرای ما

G139:5

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما·چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما
  2. 2 صحت تو صحت جان و جهانست ای قمر·صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما
  3. 3 عافیت بادا تنت را ای تن تو جان‌صفت·کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما
  4. 4 گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابد·کان چراگاه دلست و سبزه و صحرای ما
  5. 5 رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت·تا بوَد آن رنج همچون عقلِ جان‌آرای ما

ganjoor: sh139 · public domain