دیوان شمس غزل ۱۴۳ بیت ۶ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۳

  1. شهرِ وصلت بوده است آخر ز اول جای دل چند داری در غریبی این دلِ آواره را ؟

G143:6

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را·گفتمش خدمت رسان از من تو آن مه‌پاره را
  2. 2 سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر·کاو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را
  3. 3 سینه‌ی خود باز کردم زخم‌ها بنمودمش·گفتمش از من خبر ده دلبرِ خون‌خواره را
  4. 4 سو به سو گشتم که تا طفلِ دلم خامش شود·طفل خسپد چون بجنباند کسی گهواره را
  5. 5 طفلِ دل را شیر ده ما را ز گردش وارهان·ای تو چاره کرده هر دم صد چو من بیچاره را
  6. 6 شهرِ وصلت بوده است آخر ز اول جای دل·چند داری در غریبی این دلِ آواره را ؟
  7. 7 من خمش کردم ولیکن از پی دفعِ خمار·ساقیِ عشّاق گردان نرگس خماره را

ganjoor: sh143 · public domain